EKMEĞİN BARUTA KARIŞMA HİKÂYELERİ
Selim Gürselgil
()
Dün orman yangını ile mücadelede hayatını kaybeden orman işçilerinden birinin sendika temsilcisi ile yazışması x’te gündem oldu:
-Bu ay zamlı maaş alır mıyız?
-Bu ay almazsınız ama, bir dahaki aya kesin.
Bu dramatik yazışma Haziran başında yapılmış. Yani bu orman işçisi, tam 6 aydır maaşına zam bekliyor, bu 6 ay zarfında hemen hemen yarım maaş alıp duruyormuş.
Bizim işverenin böyle pis bir gelenegi var. Toplu sözleşme bitiş tarihi üzerinden 6 ay geçmeden yeni sözleşme imzalamaz. 6 ay boyunca maaşları eksik yatırır. İşçinin neler çektiğini umursamaz. Ona vereceği parayı faizde bekletir.
Ama işçinin dramı bununla da bitmedi. O, temmuzda da zamlı maaşını alamadı. Sendika temsilcisi işverenin bu sene otverenlik yapacağını tahmin edemezdi. İşveren, kendi adeti hilafina, işçiye zam vereceğine ot verdi.
Üstelik Maraş dondurmacısı gibi, verdiği otu geri çekmeler, oyunlar. Ekmek bulamıyorlarsa pasta yesinler havasında halen de dalga geçmeye devam ediyor. Olan zavallı orman işçisine oldu; zam beklerken ecel aldı.
Bakın, bunun dinde yeri yoktur. Allah’ın Elçisi, savaşta esir alınmış köleler için bile “kendi yediklerinizden yedirin, kendi giydiklerinizden giydirin” buyururken, bu kibir, o işçiden önce, dine yapılmış kibirdir. O Üstün Haberci, “emekçinin hakkını alnının teri kurumadan veriniz” buyururken, iliğini kurutmadan vermeyen anlayış, dinsizliktir.
Buyurun Akkuyu santralinde görüyoruz en son örneğini. 3 aydır maaş alamayan işçiler, maaşlarının faiz gelirini yiyen işverene karşı yürürken, bir de kolluktan dayak yiyor! Allah aşkına, bu düzen haktan, adaletten yana değilse kimden yana?
Orman işçileri, harp sanayii işçileri, sağlık işçileri, demiryolu işçileri ve daha niceleri isyan halinde. Herkes beddua ediyor. Çünkü insanlar maaşıyla değil, kredi kartlarıyla, sanal kumarla, kripto parayla, borsa oyunuyla vs geçinmeye çalışıyor.
Bana öyle geliyor ki, emeğin sırtından vurgun yapmak isteyenler, hedefledikleri kazancın çok daha fazlasını kaybedecekler. İşin kötüsü, neyin eşiğinde olduklarının farkında değiller.