ANGLOPHİLE KÖPEKLERİ

Oğuz BEKDEŞ

Kapitalist ekonomi ders kitaplarında, ‘adalet’ kelimesi bir kez bile geçmez; kapitalist, bunun ekonomiyle ilişkilendirilmesini, bir ahlâk ilkesi olmasını kafa karıştırıcı bulur. Ekonomi o kadar nesnel bir gerçekliktir ki, tıpkı fizik gibi, kapitalist onu ​​’ahlâksız’ bir disiplin olarak görür. Bu kategorizasyonun açıkça yanlış ve bir yalan olduğunu sezeriz, ancak bu kategorizasyon, Batılı toplumlarda her gün, her gün, her yerde güçlendirilmektedir.

Aynaya bakmayı reddeden Batılı, bu kavramların sırf kelime icadı olduğunu görmeyi reddeder veya göremez, görmek istemez. Yeterince sık söylenen ve üzerinde tartışılan kelimelerle, bir keçi bile Kraliçe gibi gösterilebilir, böylece bugün siyah beyazdır ve savaş barıştır. Irkçı ve bağnaz barbar Batı toplumunun tanımlayıcı karakteri budur. Binlerce kilometre uzakta yaşayan Batılılar, Gazze ve Irak’tan Nikaragua ve Namibya’ya kadar milyonlarca esmer tenli çocuğu öldürebilir ve yine de soykırıma “meşru müdafaa” derler. Bundan sonra Batılı insanlar yine aynı katillere tekrar oy verir ve kendilerini demokratik ve özgür, dünya yüzünde üstün bir tür ilân ederler.

Bizim istediğimiz ekonomide adalet, piyasa sonuçlarının bir hakemidir, dolayısıyla fiyatlandırmayı, arzı ve talebi etkiler.

Maliyenin başındaki ve onun Anglophile köpekleri bu tür ifadelerden ne anlıyor? Yerli Anglofillerin konuşmalarına, yazdıklarına çizdiklerine bakınca onların ne mal olduklarını biliyoruz. Finansal liberalizasyon veya finansal reform gibi Amerikan-İngiliz terimlerini her ortaya attıklarında, coşuyorlar ve ereksiyon oluyorlar. Onlar için etiketler, para, toprak, özgürlük ve daha fazla ve daha fazla para anlamına geliyor!

Böyle düşünmelerinin sebebi, Batılı efendilerinin aptal olması ve aynı ideolojik zehirle beslenip büyüdükleri için başka türlü düşünmelerinin mümkün olmamasıdır.