İLÂHÎ MESAJ – BEŞERÎ BİLGİ

Selim Gürselgil

İslâmiyet’in gökten yere iniş çağı… İnsanlar arasında bilimin sıfır derecede olduğu bir çağ yoktur ama, orada, çöllerde asgarî miktardaydı.

Harfler var, Nebatilerden alınma; onları okuyup yazabilen çok az. Hareke yok, harflerin noktaları yok, hangi karakter hangi sese denk geliyor, ihtilâflar. Ve Hazret-i Ali, linguistik biliminin, gramerin temelini atacak.

Hesab için rakam yok. Parmakla, parmak boğumlarıyla sayılar biliniyor. Kur’ân’da feraiz emrolunmuş, hesab yapacak çok çok az insan. Herkes Zeyd bin Sabit’e koşuyor, miras payını hesaplatmak için. Sonradan Hindistan’a gidip rakamları öğrenecekler, sıfır sayısını insanlığa armağan edecekler ve dünya hızla değişecek.

Tıb; şifalı otlar, hacamat, dağlama gibi en basit bilgiler. Allah’ın Elçisi bu bilgileri genişletiyorlar; şifalı bitkiler ve tedaviler hakkında yeni usûller getiriyorlar… Habeşistan’a tıp tahsil etmesi için kadın sahabe gönderiyorlar.

İlmi yazacak kâğıt yok. Parşömen ve papirüs ancak ithal edilebilir ve çok pahalı. Çin’e gidip kâğıt yapmayı öğrenen müslümanlar; artık Allah kelâmı ve dinî ilimler bu kâğıtlar üzerine yazılacak.

Cami yapacak mimarlık bilgileri, savaşacak askerî teknoloji, ordu ve devlet kurma bilgileri, maliye kaydı, arşiv, tarih yazma, coğrafya, her türlü beşerî faaliyet için gereken bilgi, nerede varsa oradan alınıyor, en yüksek ölçekte geliştiriliyor ve en ileri medeniyet bilgisi hâline getiriliyor.

İslâm medeniyetinin büyüklüğü, İlâhî mesajı beşerî bilginin karşısına koymasında değildir, ama onun üstünde tutmayı bilmesindedir. Dinî ilimleri baştacı ederken, beşerî ilimleri de ona yardımcı kılmasındadır.

Kim bunun aksini söylerse, o, ne imânı, ne dini bilen bir Cahiliye artığıdır.