MİLLİYETÇİLİĞİN GERÇEK DEĞERİ
Selim Gürselgil
X’teki Çinli-Türk savaşında bizimkiler sanırım kötü bir yenilgi aldı. Çinliler koro halinde şunu söylüyor:
Modern Türkler, eski Türklerin “saf kanlı doğrudan soyu” değil; Anadolu yerlileri, Orta Asya Türkî göçmenleri ile Balkanlar, Kafkaslar, Batı Asya halklarının uzun süreli karışımının ürünüdür.
Bu cümle, “Pan-Türkizm”in yüzüne tokat attı.
Türklerin ataları, asla tek kaynaktan gelmedi.”
….
DNA’nın keşfi ırkçılığa iki büyük darbe indirdi. Birincisi, insanlığın, 19 yy ırkçılarının sandığı gibi ayrı ırklar hâlinde evrilmediğini, tek bir anne babadan geldiğini gösterdi.
İkincisi, yukarıda Çinli’nin söylediği, tarihte geriye doğru ırkçı bakışla hiçbir gerçeğin elde edilemeyeceği, meselâ modern Türklerin eski Türklerin doğrudan torunları olmayıp, binbir karışımın ürünü oldukları…
Bu her kavim için geçerli. Çinliler de dahil her kavim bir karışımın ürünüdür. Bundan dolayı kavmiyetçilik mânâsız bir şeydir. Aslolan ruhtur.
Çinlilere, onlardan daha az materyalist görünürüz korkusuyla bu şekilde cevap veremeyince, bizim Turan davası itilmiş kakılmışa döndü.
Hâlbuki ruh yoksa insan da yoktur. Hayvanlığın da ideolojisi olmaz. Olursa böyle, Kars’tan o yana geçti mi, bir araba dayak yer, sümüğünü çeke çeke döner.
Geçmiş olsun diyeceğim de yerel goygoydan her çıkışında bunların başına aynı şey gelecek. Burada okulda öğrendikleriyle her millete rezil olacaklar. Demiyim en iyisi.
*
Çinliler her konuda haklı demiyorum ama bir konuda haklı:
– Türkçüler kendilerine tarihte baba arayıp duruyorlar.
Öyle. Osmanlı’yı ve Selçuklu’yu babaları saymadıklarına göre -onlar Arap!- bir babaları olmalı. Acaba kim?
İşin ilginç tarafı, herkes olabilir; müslüman olmamak şartıyla… Hunlar, İskitler, Medler de olabilir, Romalılar, Yunanlılar, Hititler de..
Nitekim hepsine babamız diye sarılabildikleri malûm. O da Türktür, bu da Türktür, şu da Türktür, öteki de Türktür!!!
Hâlbuki milliyetçlik geriye doğru gidişte, gittikçe mânâsızlaşır. “İskitler Türktür” demek hiçbir şey ifâde etmez. (İskitler İskittir.) Asıl mesele: Türkler İskitlerden midir, değil midir?
Milliyetçilik, geçmişe doğru değil, geleceğe yönelik olduğunda mânâlıdır; geçmişi toplayıp geleceğe yöneldiğinde… Bu anlamıyla;
İskitlerin Türk olup olmaması hiçbir şey ifâde etmez. Türkler ne olmalıdır, nasıl olmalıdır, neye göre olmalıdır?
Ancak böyle bir milliyetçiliğin değeri olabilir. Gerisi delinin kakasıyla oynaması misali, “o da Türk, bu da Türk” hesabı, orada başlayıp orada biten hezeyan kuyusu.










