DELANDA EST

İsrailliler, bir bütün olarak, bitti.

Umutsuzca narsisiz ve yozlaşmış durumdalar. Bu tür bir iplik, zamanla testi geçemeyecek bir sosyal doku örüyor. Eğer hızlı bir şekilde kazanmazlarsa ve bu da neredeyse imkânsız ise, İsrail kesinlikle delenda est’tir.

Milletler nezdinde parya statüleri zaten çimento gibi yerleşiyor. Bunu en iyi basında pek duymadığınız, “ters göç” miktarında görebiliriz. Bu önemsiz değil ve asla tersine dönmeyecek. Çıfıtın göğsüne saplanan bu ok önemsiz gelebilir, ama İsrail (ve genel olarak Yahudiler) artık “havalı” değil ve bir daha asla havalı olamayacaklar.

Bundan sonra sadece Yahudi olmak, özellikle de Siyonist olmak, onları dünyanın geri kalanın gözünde bir pislik yapacak (İsrail’i çok ama çok seven Hintli “Modisatvalar” ve ABD’deki düşük zekalı dispensasyonalist sapkın Hıristiyanlar hariç).

Daha da iyisi, artık dünyanın oyun alanındaki kötü niyetli, şaşı, pis kokulu yaratıkları olduklarına göre, İsrail’de bir daha asla bir konser, gösteri, festival, spor etkinliği veya başka bir popüler kültür faaliyeti olmayacak.

İsrailliler yurtdışına seyahat ettiklerinde, spor hayranlarının ve konsere gidenlerin yakın zamanda keşfettiği gibi, gittikleri her yerde yuhalanacak ve dövülecekler, sonra da ülkeyi terk etmeleri istenecek.

Tel Aviv’in o “dünyevi cennet” kültürü sonsuza dek yok oldu. Artık çılgınca şeyler yok, bikinili modeller yok, havalı zengin New Yorklular ve parti fotoğrafları paylaşan etkili kişiler yok. Eskiden havalı Siyonist olanların yakında dört gözle bekleyeceği tek şey, hava saldırıları, elektrik kesintileri, tahtalarla kapatılmış mağazalar, boş raflarda seyrek olarak bulunan batılı döküntü mallar, ürkütücü oğlancı hahamlar tarafından güdülen kıvırcık, favorili, enfekte, ensest tuhaflarının salgın sürüleri, bitmeyen zorunlu askerlik hizmeti ve sürekli savaşın sebeb olduğu yoksunluk ve ruh öldüren monotonluğu arasında ebeveynlerinin evinde Netfiliks izlemek gibi şeyler olacak.

Artık Dünyevi cennetleri bitti!

Zamanın ruhuna uygun olarak, İran’ın ana gayesi Yahudi devletinin yok edilmesidir.

Oğuz BEKDEŞ – Adımlar Dergisi