İŞBİRLİKÇİLİĞİN KÖPEKLEŞME RETORİĞİ ÜZERİNE

Alâaddin Bâkî AYTEMİZ

İNSANCA YAŞAMAK

Tuncay Bakırhan, “Elli milyon Kürt insanca yaşamak istiyor” diyor. Sanki Türkler, Araplar ve diğer halklar bugün insanca yaşıyormuş gibi… Biz de insanca yaşamak ve yaşatmak istiyoruz. Ama bunun yolu, öncelikle emperyalizme işbirlikçilikten vazgeçmekten geçer.

Emperyalizmle işbirlikçilikle insanca yaşamak ve yaşatmak mümkün değildir. Bir başkasının aleyhine kurulan kirli bir işbirliğiyle mi “insan onuruna yakışır” bir hayat kurulacak? “Ama onlar da yapıyor” diyerek başkasını suçlamak, seni onlardan ayırmaz. Aksine, o işbirlikçiyse sen daha da derin bir işbirlikçi olursun. Mesele sadece “onun yerine ben geçeceğim” demekten ibaret hâle gelir.

MASADA OLMAZSAK MENÜDE OLURUZ

Bugün işbirlikçilik utanılacak bir şey olmaktan çıkarıldı. “Taktik”, “zorunluluk”, “gerçekçilik” gibi kavramlarla meşrulaştırılıyor. “NATO’da olmazsak NATO’nun hedefi oluruz” deniyor. “Masada olmazsak menüde oluruz” deniyor. Ne demek “masada olmazsak menüde oluruz”? Emperyalistlerin kurduğu masada, onlarala birlikte mazlumların kanına ekmek banmalıyız… Hani dünya bizden korkuyordu?

Nasıl bu kadar rahat konuşabiliyorlar; çünkü karşılarında kendileri gibi düşünen başka işbirlikçiler var. Onlar da aynı şeyi söylüyor: “Masada olmazsak menüde oluruz.” Böylece işbirlikçilik, karşılıklı olarak birbirini besleyen bir dil hâline geliyor. Etnik NATO Kürtçüsü, etnik NATO Türkçüsü, İmânsız NATO İslamcısı, Liberali, teslimiyetçi NATO Kemâlisti el ele, Müslüman Anadolu’yu buna ikna etmek için de bunu “erdem”, “akıl”, “olgunluk” diye pazarlıyorlar. İşbirlikçiliği, kaba bir zorbalık yerine “makûl bir zorunluluk” gibi sunmayı gayet iyi beceriyorlar.

Gerçekçi olduklarını iddia eden bu anlayış, toplumu sürekli bir erteleme hâline mahkûm ediyor. “Şimdi karşı çıkamayız, önce güçlenmeliyiz” diyorlar. “Güçlenmek için de şimdilik itaat etmek, şimdilik köpeklik yapmak gerekir” demeye getiriyorlar.

Ama hangi köpek, efendi olmuş? Köpekliğe razı olan, en fazla başka köpeklere efendi olur. Asla efendinin efendisi olmaz.