TÜRKİYE’NİN TEKÂMÜLÜ İÇİN YENİ OLUŞUM

Selim Gürselgil

Bazı Müslüman aydınlar Yaratılmışların Tekâmülü’nü okumuşlar veya okumaktalarmış. Beni arayarak çok beğendiklerini, hatta heyecanlandıklarını ifade ettiler. Ben de şaşırdım tabiî; önümüzdeki 50 yıl içinde okunmasını beklemiyordum. Çünkü bugünkü gençler tekâmül konusunda her şeyi bildiklerini zannediyorlar. Halbuki ben hiçbir şey bilmediklerini, meselenin onların zannettiği gibi olmadığını anlatmaya çalışıyorum. Bunu söylerken, yaratılışçı-evrimci ayrımı yapmadan gençliğin iki tarafını da kastediyorum. Neyse, Türkiye’nin tekâmülü konuşması için daha zaman var diyelim.

Hasılı yukarıda bahsettiğim arkadaşlar, aralarında öğretim üyelerinin ve bazı ünlülerin bulunduğu bir fikir çalışma grubu kurmaya niyetlendiklerini, aralarında beni de görmek istediklerini söylediler. Tabiî ben de böyle bir grupta çalışmak isterim, hatta bir internet toplantılarına katıldım, ancak handikaplarım var.

Öncelikle hiçbir şeye vakit bulamıyorum. Bundan çok muztaribim. Kaç yıl oldu, hayat beni öyle kuşattı ki, nefes almak vakit gerektirseydi onda bile zorlanırdım. Yapmak istediğim şeylerin onda dokuzunu yapamadım. Belki de hiç yapamayacağım. Fikrî çalışmalarda en büyük maniam bu.

İkincisi, daha uzun vadeli bir tereddüt. Yapıyı oluşturanlar ve katılanlar, benim kendimi ifade etmeme ne kadar izin verecekler, nereden öteye söylediklerim rahatsızlık doğuracak, bundan emin değilim. Bu konularda binbir tecrübeden geçtim ve çok dilim yandı. Ben şöyle doğru bulurken çoğunluk böyle olduğunu düşünüyor. Ondan sonra yanında olması gereken herkes karşında!

Sözgelimi benim “evrimi reddediyorum” dememi bekliyorlarsa bu mümkün değil; ben evrimi reddetmiyorum, teorisini reddediyorum. Ve burada da tabiî ki fikrî hayatımı borçlu olduğum Salih Mirzabeyoğlu’na dayanıyorum. Bunu korkusuzca ifade edebilmek isterim.

Bakalım şimdilik bir oluşum içindeyiz. Mevlâ hayırlara çıkarsın!