KAHROLSUN CHP Mİ, YENİ PARTİ Mİ?
Alâaddin Bâkî AYTEMİZ
Üstad’ın CHP’ye karşı tavrı malûm…
Siyasette tavır, şartların obejektif tahliline fikrin tatbik edilmesi ile ortaya çıkar. Üstad’ın tavrı da bu çerçevede objektif tahlillere dayanır. Kumandan Mirzabeyoğlu, Üstad’ın Rapor’larında yayınladığı yazılarını düzenlediği “Kavgam” adlı eserinin takdiminde, Üstad’ın yazdıklarında dikkat edilmesi gereken hususun muhakeme usûlü olduğunu söyler. Yani öyle, birebir alıp kopyalamak, tekrar etmek değil; ne, nerede, niçin ve nasıl söylenmiş. Sonra, başka şartlar oluştuğunda o değişen şartlara istinaden dünkünden farklı neler söylenmiş…
Ki, zaman geçip şartlar değiştikçe, Üstad’ın tavrı da değişmeye başlamıştır.
Meselâ, 80 ihtilâlinden sonra, CHP’nin de diğer partiler gibi kapatılması üzerine, “CHP bir kere kapatılsın da isterse bin defa yeniden açılsın!” demiştir.
Büyük Doğu’nun yürüyen hâli olan İBDA’da Üstad’ın CHP’ye karşı o klâsik söylemi zaten yoktur. Zira şartlar değişmiş ve İBDA Mimarı da bu değişen şartlara istinaden kendi şahsiyeti ve mizacının gereği kendi tavrını ortaya koymuştur.
Misalen: Kumandan Mirzabeyoğlu, müslüman (!) Turgut Özal’a karşı, “kahrolsun CHP” diyerek Özal’ı destekleme ihtiyacı hissetmek bir yana, bilâkis, anti emperyalist mücadele temelinde, Özal’a karşı, bütün muhalefetin -CHP falan ayırmadan- birlik olmasını, önceliğin Özal’ın devrilmesi olması gerektiğini, partilerin kendi aralarındaki meseleleri Özal’ı devirdikten sonra kendi aralarında halledilebileceğini söylemiştir. (Bkz: Adımlar – Salih Mirzabeyoğlu)
Şimdi yeni bir durum daha ortaya çıktı…
CHP, AKP’nin güdümündeki Kılıçdaroğlu’nda kalırken, ortaya Yeni Parti diye yeni bir şey çıktı.
“Üstad CHP’ye karşıydı, biz de karşı olmalıyız!” diyenler, bakalım şimdi ne yapacak?
Büyük ihtimalle yine kıvıracak ve “o CHP bu CHP değil, Üstad’ı birebir taklit edemeyiz” diye Üstad’ı tevil ederek, CHP’ye değl, Yeni Parti’ye cephe alacaklar.
İyi de, biz zamanında “Üstad’ı birebir taklit ememeliyiz” dediğimizde, bize, “Üstad ne diyorsa o; tevile kalkmayın!” diye karşı gelenler bunlar değil miydi?
Bunların esas derdinin Üstad falan olmadığı ortaya çıkıyor.
CHP karşıtlığı AKP’ya yardığı müdddetçe, “Üstad CHP’yi hedef gösterdi, kahrolsun CHP! Üstad tevil edilemez…” ; CHP karşıtlığı AKP’ye yaramazsa, “Üstad’ı birebir taklit ememek, söylenenleri tevil etmek lâzım, CHP yerli ve millî saflara katıldı, kahrolsun Yeni Parti!”
İki çizgi arasındaki fark belli: Hadiselere AKP merkezli bakışla, hadiselerin merkezine İBDA’yı, onun anti-emperyalist çizgisini oturtmak isteyen bakış… Bundan dolayı da dün Üstad’ı tevil ediyorlar diye saldıranlar, şimdi tevile kendileri sarılıyor.
Üstad’ın CHP’ye karşı duruşunu, yıllar boyu şekilcili bir taklitçilikle sürdürdüğünü zanneden yobazlığı, zaman, şekilleri de dönüştürerek tasfiye etme noktasına geldi. Yobazlık, zamanın hükümlerini anlayamamak, idrak edememek ve böylece zamanın dışına düşmek… Mücadeleyi, “kahrolsun CHP!” demekten ibaret zannedenler, buyrun devam edin.
Evet, kahrolsun emperyalizmanın maşası AKP’nin maşası butlancı CHP!
*
Tevilin maksadı nedir?
Sözleri esas gayeye uydurmak…
İBDA’cı mücadelenin esası da Mutlak Fikrin hâkim olması yolunda, tam bağımsızlık için anti emperyalist, anti-kapitalist mücadele…
Ölçümüz belli: Allah Resûlü, kişinin namazına orucuna değil, parayla olan ilişkisine bakın buyurmakta.
Her yeni oluşum, her yeni durum, her bir aktör bu esasa nisbetle nerede konumlanıyor?
AKP’nin, CHP’nin şunun ya da bunun emperyalizm-kapitalizmle olan ilişkisi ve fonksiyonu nedir, nasıl ve nereye doğru gelişmektedir…
Bugün ortaya çıkan yeni durum artık mecburen ezbere konuşmayı geçersiz kılacak şartları ortaya çıkardı. Düşünmek ve yeni şartlar karşsında, “kahrolsun CHP!” demek yerine ister istemez yeni şeyler söylemek gerekecek.
*
Not: Yeni Parti emperyalizmanın maşası değil mi? Onlar da bunu istiyor ama emperyalizmanın tercihinin kimden yana olduğu ortada.