MOSKOVA CEPHE HATTINDA
Alexander DUGİN
Moskova da tıpkı Donetsk, Sivastopol ve Belgorod gibi bir cephe kentidir. Savaşan bir ülkenin barışçıl şehirleri olamaz. Bunu şimdi ve derinden idrak etmekte fayda var. Ve elbette savaşan bir ülkede özel davranış tedbirleri, özel kurallar getirilmelidir.
İç cephenin toprakları barış toprakları değildir. Burası zaferin kazanıldığı yerdir. Crocus’un (*) kurbanları savaş alanında öldü. Çünkü Rusya bugün bir savaş alanıdır.
Ukrayna da Rusya’dır, Lvov’dan Vladivostok’a kadar aynı Rusya’dır ve savaş halindedir.
İçtimaî şuur, savaş halindeki bir ulusun şuuru haline gelmelidir. Ve bunun dışına çıkan herkes bir anomali olarak görülmelidir.
Yeni bir davranış kuralına ihtiyaç vardır. Savaşan bir ülkenin insanları evlerini terk ettiklerinde geri dönemeyebilirler. Herkes buna hazırlıklı olmalıdır. Ne de olsa cephe hattında, Donetsk ve Belgorod’da durum tam da böyle. AB’nin savaşı kaybeden Kiev rejimine uzun menzilli füzeler vermesi muhtemeldir ki bu rejim bizim gözümüzde iki aydan kısa bir süre içerisinde meşruiyetini yitirecektir. Sonunda onları bir ülke olarak değil, suçlu bir terörist oluşum olarak tanıyacağız. Ve bu bariz terörist rejim düşerken, muhtemelen ulaşabildiği her yere saldıracaktır. Başka ne yapacağını tahmin etmek zor; her ihtimali gözönünde tutmak daha iyi. Bunun paniklemekle alâkası yok; sorumluluk çağrısıdır.
Şimdi gerçekten bir ulus oluyoruz, bir ulus olarak kendimizi gerçekleştirmeye başlıyoruz.
Ve insanların ortak bir acısı var. Ortak kan; endişeli Moskovalıların devasa kuyruklar oluşturarak korkunç terör saldırısının kurbanlarına verdikleri kan. Ortak keder. Crocus Belediye Binası’ndaki kurbanları ücretsiz olarak hastaneye ya da evlerine götüren insanların ortak bir kazancı var. Sanki kendileri de cephedeymiş gibi… İşte gerçek kazanç bu! Savaştaki bir ülkede kapitalizm olamaz, sadece dayanışma olur. Cephe için, zafer için toplanan her şeye ruh sinmiştir.
Ve devlet artık bir mekanizma değil, bir organizmadır. Devlet de acıyı hisseder, kilisede dua eder, anma törenleri düzenler, mumlar koyar. Devlet canlı, popüler ve Rus olur. Çünkü devlet savaşla uyanmıştır.
Ve bugün göçmenlerden, düşmanla savaşan ulusun organik bir parçası olmaları isteniyor. Kan bağışında bulunmak, gerektiğinde ücretsiz ulaşım sağlamak, cepheye ilk giden olmak için askerlik şubesinde kuyruğa girmek, kamuflaj ağları örmek, fazladan mesaiye kalmak gibi kendilerinden vermek zorundalar. Eğer toplumun bir parçasıysa, onlar da bir noktada düşmanın hedefi haline gelebilir. Dışarı çıkın ve geri dönmeyin. Crocus Hall’da insanları kurtaran çocuklardan birinin adı İslâm. Ama bu gerçek İslâm, Rus. Başka bir İslâm daha var.
Rusya’da yaşıyorsan, Rus olmayan biri olamazsın. Özellikle de Rusya savaştayken. Rusya, onu anneleri olarak görenler için bir ülkedir.
Ve şimdi annemiz acı içinde.
(*) Moskova’daki saldırının gerçekleştiği bina.










