LÂNET OLASI İLERLEME EFSANESİ

Oğuz BEKDEŞ

Günümüzde, insanı ifadesiz, acınası bir sıradanlığa düşüren sadece anlamsız iş değil, “boş zaman” sırasında izin verilen tüketimciliktir. Ayrıca sosyal medyayı ve interneti de ekleyeceğim, önemli değil, zaten nasıl çalıştığını biliyorsunuz, değil mi?

İnsan, sağladığı tüm o şaşırtıcı bilgi ve sorumsuzlukla sahte bir tanrı haline geliyor, hatta kişiyi buna yöneltiyor; diğer eşit derecede atomize vasatların önünde atomize olmuş birey, yani mükemmel kitsch kimliğini seçmek için… Sosyal medyada bu tiplerden çok sayıda var. Vay canına, yükselen grafiklerine, çok sayıda ücretli ve ücretsiz takipçilerine bakın, statü var! Ehh, biraz da kalite olmalı? Uğrunda çabalamaya değer olabilir, ha?

Kesinlikle hayır. Piyasa böyle işliyor.

Bazen kimlik veya bunun bir parçası, sözde sorumlu ve her şeyden önce önemli bir kişidir, yetişkinlik/olgunluk rol oyunu… Bu gerçek hayatta da gerçekleşir, ergenlikte, özellikle erkek çocuklarında yaygın bir davranıştır, ancak ergen olduğunda affedebiliriz. Sorun şu ki erkekler ve inanılmaz bir şekilde kadınlar bile artık genel olarak dayanılmaz derecede durgunlaşmış, sonsuza dek bir ergenlikte sıkışmış durumdadır, bu nedenle kısır döngü tekrar tekrar tekrarlanmaktadır. Bunu durdurmak neredeyse imkânsızdır.

Sanal dünya -mevcut haliyle-, bu aptallığı ve daha iyisi için meydan okuma korkusundan kaynaklanan karşılıklı dalkavukluk/sahtekarlığın sosyal ortamını güçlendirmek için tasarlanmıştır. Sadece şiddetli bir rekabet vardır, fare yarışı gibi, bu rekabete de sadece perdelerin ardında izin verilir, herkesin sırtında bıçak vardır, bir seferinde iltifat eder, diğer seferinde görmezden gelir ve bir diğerinde en kötü erdem sinyalini yapar; alçakgönüllülüğün avantajlarını haykırır, sizden ve diğerlerinden üstün gelir; trajedinin sonu tezahür etti, temizliğin mükemmel ütopyası… Hepsi yüzeyde sevimli ve hoş. Lânet olası ilerleme efsanesi!