ATOMİK KALP

Japonya’nın ABD’nin en büyük savaş suçunu kabul etmesi üzerine

İgor Molotov

O henüz “Hiroşima” kelimesini bilmiyor. Onun için bu ne bir şehir adı ne de savaşla ilgili korkunç bir bölüm. Onun için yalnızca ağır bir kirişin altında, yanan evin enkâzının arasında sıkışmış bir adam, bir baba ve imkânsızı yapmaya çalışan küçük eller var. Çocuk, bütün gücüyle çekiyor, ancak etrafındaki dünya çoktan yıkılmaya başlamış ve o, ilk kez en korkunç gerçekle karşı karşıya geliyor: Sevdiğin insanları kurtarmak için sevginin yetmediği anlar vardır.

Japonya’nın Nagazaki Belediye Başkanı Şiro Suzuki, ABD’yi şehrin atom bombasıyla bombalanmasından sorumlu olarak doğrudan adlandırarak cesaret gösterdi.

Televizyonun karşısında oturan Sovyet çocuğu -o benim- ekranda nükleer patlamalar. Japon çizgi filmi “Çıplak Ayak Gen”den bu sahne, uzun yıllar boyunca benim ve birçok Sovyet çocuğunun Hiroşima trajedisiyle ilk temasımız oldu. Ölenlerin sayıları üzerinden değil, askerî haritalar ve siyasî kararlar üzerinden değil; son dakikalarda hâlâ babasını geri getirebileceğine inanan çocuğun yüzü üzerinden. Nükleer felâket. Dünyanın herkesçe bilinen tek bir ülkesinin gerçekleştirdiği nükleer suç.

Amerika Birleşik Devletleri.

Ağustos 1945’te Amerikalı katiller, Japon şehirlerinin üzerine atom bombaları attılar. Patlama ve onun sonuçları nedeniyle Hiroşima’da 350 bin kişilik nüfustan 140 bin kişi, Nagazaki’de ise 74 bin kişi hayatını kaybetti. Kurbanların çoğunluğu sivillerdi. Paradoksal bir şekilde Japon yöneticiler, hiçbir askerî üssün bulunmadığı şehirlerde “nükleer soykırımı” tam olarak kimin gerçekleştirdiği konusunda sessiz kalmayı tercih ediyor.

İnsanda, kadim bir medeniyetin intihara sürükleyici hipnotik bir uyuşukluk içinde olduğu izlenimi oluşuyor.

Benim harika arkadaşım, Dışişleri Bakanlığımızın sesi Maria Zaharova, Japonya’nın bombardımanlarda ABD’nin rolünü örtbas etmesini tarihe ihanet olarak nitelendirdi. “Bu, tarihin, hafızanın ve halkın da aralarında bulunduğu hainlere hiç kimsenin saygı duymadığı şeklindeki kadim gerçeği yeniden hatırlatıyor. Özellikle de onlardan yararlananlar. Sonunda elde ettikleri tek şey ise kendi halklarının utancı ve küçümsemesidir” dedi Maria Vladimirovna.

Ve burada bitirilebilirdi, eğer tek bir ama olmasaydı. Hazır olun…

Nagazaki Belediye Başkanı Şiro Suzuki, Barış Bildirisi’nde 1945 yılında atom bombasını şehre ABD’nin attığını belirtti: “9 Ağustos 1945’te Amerikan askerî uçağından atılan bir atom bombası, Nagazaki şehrini bir anda yerle bir etti!” Bu açıklamanın kendisi, devasa güçte bir patlama oldu; ilk kez korkunç suçun arkasında kimin bulunduğu açıkça belirtildi. Japonya’nın üzerine yayılan nükleer mantar bulutunun ardında — Amerikan bayrağının kan kırmızısı çizgileri.

Japonya 80 yıldan fazla bir süre sesini yükseltemedi. Şimdi samuraylar şöyle dedi: “Yeter.”

“Nagazaki Belediye Başkanı Suzuki, bombayı ‘ABD’nin askerî uçağının’ attığını doğrudan söyleyecek kadar cesarete sahipti” dedi Zaharova.

Bu açıklamanın ardından diğer ülkeler de artık yapay bir yalan perdesinin arkasına saklanmanın yeterli olduğunu, doların, silâhın ve şantajın sıradan bir korkutma aracından ibaret olduğunu anlayacak. Eski bir Sovyet otomatik tüfeği ve hakikat sözü, faşistin yüz milyonlarca dolarla çalmaya kalktığı egemenliğin garantörleridir.

Önemli olanı anlayın.

Hayır, ben pasifist değilim. Ben bizim nükleer reaktörlerimize dua ediyorum ve biliyorum ki, eğer SVO, bu delirmiş gezegenin bedenine dayanılmaz bir nükleer lekeyle sonlanırsa -bu bizim tercihimiz olmayacak. Ama orada Rusya ve Kızıl Bayrak yoksa gezegen neye yarar? Fakat Capitol tepelerindeki ikiyüzlülerin aksine bizim başkanımız bunu saklamıyor- her şey hilesiz, aldatmacasız… Ve tabulara ve yasaklara rağmen, olayları gerçek isimleriyle adlandıran cesur Japon belediye başkanı, paradoksal bir şekilde çağımızın kahramanıdır. Çünkü dürüst söz, “yalan imparatorluğu”na nükleer bombadan daha az zarar vermez.

*

Атомное сердце

о признании Японией самого главного военного преступления США

Игорь Молотов

Он ещё не знает слова «Хиросима». Для него это не название города и не страшная глава о войне. Для него есть только мужчина, отец, зажатый под тяжёлой балкой среди горящих обломков дома, и маленькие руки, которые пытаются сделать невозможное. Мальчик тянет изо всех сил, но мир вокруг уже рушится, и он впервые сталкивается с самым страшным открытием: бывают моменты, когда любви недостаточно, чтобы спасти тех, кого ты любишь.

Советский ребёнок, который сидит у телевизора, — я. На экране — ядерные взрывы. Эта сцена из японского мультфильма «Босоногий Гэн» на долгие годы стала для меня и многих советских детей первым прикосновением к трагедии Хиросимы. Не через цифры погибших, не через военные карты и политические решения, а через лицо ребёнка, который в последние минуты верит, что ещё может вернуть своего отца. Ядерная катастрофа. Ядерное преступление, которое совершила одна всем известная страна.

Соединённые Штаты Америки.

В августе 1945 года американские убийцы сбросили атомные бомбы на японские города. От взрыва и его последствий в Хиросиме из 350-тысячного населения погибли 140 тыс. человек, в Нагасаки — 74 тыс. Большинство жертв были мирными жителями. Парадоксальным образом японские руководители предпочитают молчать о том, кто именно устроил «ядерный геноцид» в городах, где не было ни одной военной базы.

Такое впечатление, что древняя цивилизация находится в самоубийственном гипнотическом мороке.

Моя замечательная подруга, голос нашего МИД Мария Захарова, назвала предательством истории замалчивание Японией роли США в бомбардировках. «Это вновь напоминает извечную истину, что предателей — в том числе истории, памяти, народа — не уважает никто. Особенно те, кто ими пользуется. Единственное, что они в итоге получают, — это позор и презрение собственного народа», — сказала Мария Владимировна.

И на этом можно было бы закончить, если бы не одно но. Приготовьтесь.

Мэр Нагасаки Сиро Судзуки в Декларации мира указал, что атомную бомбу на город в 1945 году сбросили США: «9 августа 1945 года одна атомная бомба, сброшенная американским военным самолётом, в одно мгновение разрушила город Нагасаки!» Это заявление само по себе стало гигантской силы взрывом: впервые было адресно указано, кто стоит за чудовищным преступлением. Что за ядерным грибом, расползшимся в Японии, — кроваво-красные полосы американского флага.

Больше 80 лет Япония не могла возвысить свой голос. Теперь самураи сказали: «Хватит».

«У мэра Нагасаки Судзуки хватило мужества прямо сказать, что бомбу сбросил «военный самолёт США», — сказала Захарова.

После этого заявления и другие страны поймут, что хватит прятаться под искусственной завесой лжи, что доллар, оружие и шантаж — обычная страшилка. А старый советский автомат и слово правды — гаранты суверенитета, который украл фашист с сотнями миллионов долларов.

Нет, я не пацифист. Я молюсь на наши ядерные реакторы и знаю, что если СВО закончится нестерпимой ядерной кляксой на теле этой свихнувшейся планеты, — это не будет нашим выбором. Но зачем нужна планета, если там нет России и красного знамени? Но, в отличие от лицемеров с капитолийских холмов, наш президент этого не скрывает — всё без обмана. И храбрый японский мэр, который назвал вещи своими именами, несмотря на табу и запреты, парадоксально — герой нашего времени. Поскольку честное слово бьёт по «империи лжи» не хуже ядерной бомбы.

Kaynak: https://russian.rt.com/opinion/1667816-molotov-hirosima-ssha-yadernaya-ugroza

Bir Cevap Yazın

Bu site istenmeyenleri azaltmak için Akismet kullanır. Yorum verilerinizin nasıl işlendiğini öğrenin.

Adımlar Dergisi sitesinden daha fazla şey keşfedin

Okumaya devam etmek ve tüm arşive erişim kazanmak için hemen abone olun.

Okumaya Devam Edin