İSRAİL’E TEPKİSİZ MİYİM?

Selim GÜRSELGİL

Bazı arkadaşlar diyor, “Gazze’de bir soykırım devam ederken, sen niye onun hakkında tweet atmıyorsun da başka konularda atıyorsun”?

Öncelikle kendilerine bu işi yaptıkları için saygı duyuyorum. Gerçekten bütün insanlığın gözü önünde inanılmaz bir vahşet sergileniyor ve onlar da bunu yazarak, gündemde tutarak önemli bir iş yapıyorlar.

Ama beni mazur görsünler, ben bu mevzuda ne yazacağımı bilmiyorum. Tweet’leri ilgiyle takip ediyorum, gördükçe onlarla etkileşime giriyorum, olan biten karşısında sinirleniyorum ve aklıma yazacak hiçbir şey gelmiyor.

Bazen bazı şeyler geldiğinde de onların olan bitene ne tür katkıda bulunacağına emin olamadığım için tereddütte kalıyorum.

Şöyle düşünüyorum: Bu safhadan sonra Filistin hakkında yazılacak bir şey yok, ama yapılacak şeyler var. (Yanlış düşünüyorsam yanlış deyin.) Peki nedir onlar? Yani devletlerin yapabileceği bir çok şey, fertlerin ve kitlelerin yapabilecegiyse sadece bir öfke tezahürü.

Açıkçası, başta, Siyonist vahşetin müslümanlar arasında şiddet olaylarını tırmandıracağını, çeşitli Siyonist kişi ve kuruluşları rahatsız edecegini düşünmüştüm. Bu düşüncem doğru çıkmadı. Burada yanıldım. Gördüğüm kadarıyla bir tek Mısır’da bir şey oldu, sonra Yemen bir şeyler yaptı, ama koskoca İslâm âlemi ve oradaki onlarca eylemci grup sessiz kaldı. İşte Batı’daki gibi yürüyüşler yapıldı, bazı markalar (en önemlileri değil) boykot edildi, sonra da tweetler atılmaya başlandı.

Sivil inisiyatifler twitter’a yönelince, müslümanların öfkesini yansıtabilecek tek vasıta kaldı: Halkı müslüman olan devlet mekanizması. Bu mekanizma pek çok şey yapabilirdi. İsrail’le ticareti durdurabilir, Siyonist kuruluşlara sattığı yerli şirketlere el koyabilir, İsrail ile siyasî ilişkileri kesebilir, İsrail’i soykırımcı/terörist devlet olarak ilân edebilir, gayrimeşrû bir işgâl çetesi olduğunu ileri sürüp Ortadoğu’dan defolup gitmesi için bir çalışma başlatabilir, ona karşılık kendi ülkesindeki yahudilerin evlerine el koyabilir, onları açlığa ve susuzluğa mahkûm edebilir (çocuklarına dokunmasına İslâm inancı izin vermez tabiî), daha pek çok karşılık üretebilirdi. Bu tür şeyler olabileceğini düşünmüştüm doğrusu, ama bu noktada da yanıldım.

Şimdi inkisarlar içinde olan biteni izliyorum. Çoğu videoyu sinirden açamıyorum da (malûm yaşımız da var). Tweet atmaya kalkıyorum, atacağım tweet öfkemi yansıtmıyor. Tepkilere bir katkı sunmak istiyorum, nasıl yapacağımı bilmiyorum. Starbucks ve Mc Donalds’a zaten gitmediğim için bu da kesmiyor.

Şimdi siz söyleyin, Filistin için ben ne yapabilirim? Nasıl bir tweet atayım? Davaya ne tür bir katkı sunabilirim?

Nefsimi feda edebilirim, aklıma başka bir şey gelmiyor, ona da cesaret edemiyorum. Ben şaşırdım kaldım, isterseniz beni kınayın, durum bu.