“DOĞAL İŞSİZLİK” ÜZERİNE

Şevket Koray

Neoliberal Friedman, “doğal işsizlik” kavramını uydurduğunda, bu insanlık için büyük bir felâketin kapılarını araladı.

Keynes’in dediği gibi: “İktisatçıların ve siyaset filozoflarının fikirleri, doğru olsun ya da olmasın, genellikle anlaşıldığından çok daha güçlüdür. Aslında dünya başka pek az şey tarafından yönetilir.”

Keynes’i doğrulayan örnekleri, Türkiye’de bugün sıklıkla bulmak mümkündür.

Ev gençleri-NEET-, meselesine bakalım. Okumayan, çalışmayan, sosyal medyada ve bilgisayar oyunlarıyla ömrünü tüketen, sıklıkla sorumsuzlukla yaftalanan genç insanları bu hâle getiren şeytanlığın Friedman’dan çıktığını kaç hane farkındadır?..

Elbette neoliberlizmin, nepotizmle ve neokolonyal siyasetle birleştiği ülkelerde mevzu sadece, “doğal işsizlik” kavramıyla işsizliğin meşrulaştırmasının önünün açılması olgusuyla açıklanamaz; ama “biz size insan onuruna yaraşır iş bulmak ve sizi hayata entegre etmek zorunda değiliz, başınızın çaresine bakınız; ancak hayata tutunmanız için gereken her yolu tıkamaya şeytanî değerlerimiz üzerine yemin ettik!” diyenlerin dayandığı fikir mihrakını işaretlemeden geçemeyiz. Bu kapitalizmin en ahlâksız formunun savunucularının yoludur! İnsanlık tarihinde, deccal imgesine en çok yaklaşanların yolu!

Büyük Doğu Mimarı, ise bunun kaşısındaki düşüncenin büyük savunucusu olmuştur. O, işsizliği doğal olarak görmez. İşsizlik zaten sistem ve politika tercihlerinin bir sonucu olarak inşa edilmiş sosyal bir olgudur. işsizliği “doğal” sözcüğü ile birleştirmek- Friedmancılık- büyük bir fikir namussuzluğudur.

Büyük Doğu Mimarı, insan haysiyetinin ve şahsiyetinin korunmasını başa alan bir sosyal sistem teklifinin mimarıdır. O halde şunu söyleyebiliriz: Mesele sadece gençlere iş bulmakta değildir! Burada mesele keyfiyettedir, yani, kimse işsiz kalmayacak ve bu işler insan onuruna yaraşır iş –decent work– niteliğinde olacaktır… Bizim iktisad siyasetimizin hedefi budur!