YAKÎN

Yavuz USTA

Şah damarımı yokladım

Daha da yakınımda iken

Boşa aramamışım kalabalıkların tenhalarında

Boşa aramamışım tenhaların tan aydınlanmalarında

Buldum seni bi çare kalışlarımla

Ve anladım her müjdeyi belâ kervanlarıyla yollamandan

Seni bulmak tehlikeli işmiş vesselâm

Kalbim durdu kalbim çalıştı

Dağlar ovaya ovalar dağa büründü, muzır olan bendim

Haylazlığıma bahar olan Sen

Kâh seviştim kâh küstüm

Kâh sevindim kâh üzüldüm

Çocuk sevmeleri ve ergen triplerinden başka bu kulun sana ne verdi

Kulum bi çareyim hâlimi arzda lâlim nâçârım ne gâm

Âlim ve Veliyy olan Sen

Ey Kadiri Mutlak

Kimine muallak kimine kaskatı toprak

Sensin yakîn olan “Lâ ilâhe illâllah”