DEVRİMCİ VE KANUN KAÇAĞI

Oğuz BEKDEŞ

“Bırakın işlerini yapsınlar (haydutlar hk.), çünkü bu işte bir erkeklik var ki biz onu bir gün kutsal mücadeleye dönüştüreceğiz ve sömürgeci, ruhlarımızı öldürmek istediği sürece, bu insanlar Allah’a ve kutsal mücadele sevgisine, sömürgeciye teslim olanlardan daha yakındırlar.” (Şehid Şeyh İzzeddin el-Kassam)

Devrimci ile kanun kaçağı arasındaki benzerlik, kabul görmüş “sistemlerden” ve “yasalardan” sapma kararlarında yatar. Kanun kaçağının millî veya politik eyleme geçişi –örgütlü veya kendiliğinden– kolaydır. Mesela, burjuvazinin üyelerinin sosyal sınıflarını ve bu sınıfların sağladığı ritüelleri, gelenekleri ve maddî konforu reddetmelerini gerektiren geçişlerinin aynı karmaşıklıkları tarafından engellenmez. Kanun kaçağı, hırsızlık ve dolandırıcılık alanlarındaki tecrübesi sayesinde, bu yasanın dışında faaliyet göstermenin yollarını öğrenir, tutuklama ve soruşturma ile başa çıkmak için beceriler edinir ve yüksek düzeyde ön planlama gerektiren operasyonlar gerçekleştirir. Bu tecrübeler, nihai hedefler farklı olsa bile, pratik mantıkları bakımından direniş eylemine benzer.

Kanun kaçakları toplumsal piramidin en altında oldukları için, dünyaları açıktır. Otoritenin hileleri ve yalanları tarafından kandırılmazlar, söylemlerine, arabuluculuk araçlarına ve kamuoyunun üretilmesine tâbi olmazlar. Kendilerini içinde buldukları dünya, tüm zorlukları, sefaletleri, yoksulluğu ve adaletsizliğiyle gerçekliği bozulmamış bir dünyadır. Bu nedenle, adalete en büyük saygıyı gösterdiklerini ve adaletsizliğe karşı ise nefret beslediklerini görürüz.