SEN SUSMA ŞAİR…

Eylül’de sokağa çıkma yasağı,

Domuzlar diktatoryası ve kan.

Gencecik gülfidanlar kırılan.

Lâl olmuş diller, gözler mahzun.

Hep aynı acının ve tutsaklığın yarası.

Sonrası, Şubat ve kan emiciler

Sokaklar da tank paletleri

Yine öttürüyor düdüğünü zalimlerin.

Parçalanan yürekler kan kusuyor,

Şiddetli akımında elektriğin.

Direnen yiğitler, işkence tezgâhında.

Anlat şair soğuk Mart günlerini,

Gülfidanlar pençesinde zulmün.

Acının tarifi yok,

Aylardan Mayıs,

Ayrılıklar hep içe kanayan.

Yine mahzun gözler,

Ve diller lâl olmuş,

Kanar yüreğine acının öfkesi.

Sen susma şair,

Kana da bulasalar Temmuz’ları

Anlat zulmünü zalimin

Susmasın diller,

Titremesin yürekler.

Benzeşir, tüm zalimler.

Yiğit Metin SEVİNDİK