MUHBİR LİNÇÇİLER ÖZLÜK HAKLARINI İSTİYOR!

Selim GÜRSELGİL

— Selâmünaleyküm.

— Aleykümselâm.

— Abi ben senin bahsettiğin muhbir linççilerden biriyim.

— Vaay, çağın mesleği ha!

— Abi bizim de sorunlarımız var. Dışardan göründüğü gibi değil.

— Ne sorununuz var oğlum, sabahları otobüs kuyruğuna mı giriyorsunuz?

— Dışı seni içi beni yakar abi. Misal bir yere gittik, ne iş yapıyorsun diye soruldu, göğsümüzü gere gere söyleyemiyoruz. Görevimizin bir tanımı yok. Yeri geliyor emniyetçi, yeni geliyor iç istihbarat, yeri geliyor savcı hâkim oluyoruz. Kim girecek, kim çıkacak biz belirliyoruz. Ama baktığında bir sosyal güvencemiz yok, bir sendikamız yok. Yarın öbür gün başımıza bir şey gelse, çoluk çocuğumuz ortada kalır.

— Başınıza ne gelebilir ki? Oturduğunuz yerden yetkili mercileri etiketleyip memur maaşı alıyorsunuz.

— O da yanlış biliniyor. Tamam aramızda memur statüsünde olanlar var ama çoğumuzun düzenli bir geliri yok. Sırf işsizlikten kafayı yemiyelim diye yapıyoruz bu işi. Bakıyoruz herif X’te rahat rahat yazıyor. Yediği önünde yemediği arkasında. Bir de utanmadan eleştiriyor. Tak yapıştırıyoruz etiketi, şak Silivri. O zaman mutlu oluyoruz. Bir nevi intikam alıyoruz toplumdan.

— Sizin işiniz de zormuş be kardeş. Peki bir siyasi görüşünüz, değerleriniz, davanız yok mu?

— Taksici gibi düşün abi. Taksici nereden iş çıkar, nereden çıkmaz kestirir. Biz de ekmeğimizi en çok Ak parti ile Zafer’den çıkarıyoruz, yalan yok. Bakıyoruz biri iktidara çakıyor, hemen bakanlığı etiketliyoruz, anında Şafak Operasyonu. Bakıyoruz biri cumhuriyeti eleştiriyor, yapıştır etiketi, şakkadanak ters kelepçe. Millet de bizi sanıyor muhafazakarız, atatürkçüyüz. Bizim meslekte böyle ayrımlar yok abi. Ekmek nerden çıkarsa ordayız. İcabında bugün burda yarın ordayız.

— Ben bir şeyi merak ediyorum: İnsanları acımasızca linç ediyor, karalıyor, hayatlarını karartıyorsunuz. Hiç mi vicdanınız sızlamıyor?

— Bazen sızlıyor abi, kimseyi kandırmayalım burada. 2 sene önce bir liseli, baktım, hoca bana taktı, aga be, bu Türkçeyi icad edenin falan diyor. Saniyesinde etiketledim yetkilileri, bunu tıktırdım. Sonra düşündüm, yanlıştı. Mafyacı abiye verseydim, bi temiz dövdürüp özür videosu çektirseydim olurdu. Fevri davrandım orada.

— Ulan ne insanlar var ya!

— Ağzın bal yesin abi, biz de insanız, bizim de sorunlarımız var. Yaz bunları, hepsini yaz.

— Yaziyim de beni de etiketle, dimi şerefsiz?

— Herhalde abi, niye anlatıyorum o kadar?